RIT 4
22 juli: Bad Sooden/Allendorf - Saalfeld
Vertrek: 0830 Hr. Aankomst: 1620 hr. Afstand: 157 Km
Gem. snelheid: 23,90 Km/Hr: Weer: bewolkt, zon, smosregen en terug bewolkt
SPONSORS:
CRELAN GARAGE DANNY DE RAET
SANITAIR GUY DE WEVER CAFE DE VAOT
TERATO KOVERA KEUKENS
Bij de start al onmiddellijk paniek… Weg afgesloten en, erger, Julia trok de sluiting van haar schoen kapot. Dan maar verder met haar fiets-sandalen. Een geweldige uitvinding voor warme zomerse dagen. Gistern in de gietende regen, was ’t minder…
De rit begon moordend,… na anderhalf uur koersen stonden er ampen 28 km op de teller. Oei, moesten we nu al bellen naar het hotel dat we pas om ! uur binnen zouden zijn en het avondeten dan pas tegen 21 uur bestellen ??
Nee, nee, een wegaanpassing doorgevoerd en via weg nummer 7 richting Oost Duitsland, het vroeger DDR. Dit kwam de snelheid ten goede maar ook de klimmen. Wie grotere weg zeg, zegt ook minder klimmen dan bij ‘binnenbaantjes’.
Eens het vroegere IJzeren Gordijn over, viel het ons op dat er veel werk verricht is. Brengen we onze trip naar Praag van 2000 in gedachten, en ook nog de trip Dresden-Berlijn van amper 10 jaar geleden, dan fietsten wij toen langs grauwe, weinig aantrekkelijk huizen maar nu, amai. Ofwel kreeg iedere huiseigenaar 40 liter verf om zijn huis te verfraeien, ofwel dede de schilders gouden zaken. Weg de grauwheid, plaats gemaakt voor geelkleurige, roze, groen,… allemaal frisse kleuren.
Bij aankomst in saalfeld de ene wegomlegging na de andere. Gevolg later binnen, geen terras te vinden, problemen met elektriciteit voor de koeling voor onze picknick, etc.
Met een omhoog geschoten gemiddelde van 24 km/hr hangt ook deze rit weer aan onze gordel.
Toch staan sommige gezichten somber,… voor sommigen omdat de toer half is, voor anderen omdat er nu 2 zware etappes aankomen. Morgen naar Bad Neualbenreuth op se Duits/Tsjechische grens en overmorgen naar Strakonice in Tsjechië.
Ciao, ciao,
De Robert Latour uit den toer
Afstand: 152 km - hoogtemeters: 1638 m – totaal: 624 km
Wegkapiteins: Julia – Herman - Peter
Röhrda: na 26 km – nog 126 km
Röhrda was een van de eerste nederzettingen in de buurt mede door twee beschikbare waterbronnen.
In 1530 werd de helft van het dorp verwoest door een dorpsbrand, terwijl de versterkte kerk met de vakwerktop en overblijfselen van het voormalige versterkte kerkhof bewaard bleven.
In 1989 ontving Röhrda een gouden onderscheiding in de wedstrijd "Ons dorp moet mooier worden". De gemeente bezit niet minder dan 6 molens, aangedreven uit de twee bronnen Aschenborn en Martinsborn. In totaal had Röhrda vroeger 8 molens:
Na circa 43 fietsen over de vroegere scheidingslijn West- en Oost-Duitsland. Van hier fietsen we achter het ‘ijzeren gordijn’ dus.
Eisenach: na 54 km – nog 98 km
Eisenach (43000 inw) is bekend als geboorteplaats van Johann Sebastian Bach, als woonplaats van Maarten Luther en als vestigingsplaats van auto-industrie. De geschiedenis van Eisenach is verbonden met de Wartburg, die ouder is dan de stad zelf.
Eisenach was de plaats waar Maarten Luther zijn jeugd doorbracht, hoewel hij er niet geboren was. In 1521 zat hij, aansluitend aan de Rijksdag, een jaar ondergedoken in de burcht Wartburg, waar hij het Nieuwe Testament van het Grieks in het Duits vertaalde.
Eisenach is tot op de dag van vandaag een belangrijke plek voor Duits-nationale studentenverenigingen, de Burschenschaften. De Sozialdemokratische Arbeiterpartei, een voorloper van de SPD, werd in 1869 in Eisenach opgericht.
In 1896 werd de Fahrzeugfabrik Eisenach opgericht, die vanaf 1899 auto's produceerde onder de naam Wartburg en in 1928 door BMW werd overgenomen. In de DDR-tijd werden er door de VEB Automobilwerk Eisenach opnieuw Wartburgs geproduceerd. Sinds de Wende zet Opel in een nieuwe fabriek de traditie voort, terwijl BMW elders in de stad onderdelen en dieselmotoren vervaardigt.
Thüringen
De Vrijstaat Thüringen is een deelstaat in het midden van de bondsrepubliek Duitsland met circa 2.120.000 inwoners. De hoofdstad is Erfurt. Voor de Duitse hereniging in 1990 was Thüringen deel van de DDR.
Thüringen grenst aan de deelstaten Hessen, Beieren, Saksen, Saksen-Anhalt en Nedersaksen. In het noorden bevinden zich naast de uitlopers van de Harz geïsoleerde heuvelruggen als het Kyffhäuser-, het Ohmgebergte en de Hainleite. Het hart van de deelstaat wordt ingenomen door het Thüringer Bekken, een glooiende open laagvlakte die wordt doorsneden door de belangrijkste rivieren van de deelstaat: de Saale en haar zijrivier de Unstrut. In het Thüringer bekken liggen belangrijke steden als Gotha, Erfurt en Weimar. Het zuiden van Thüringen wordt gedomineerd door het middelgebergte het Thüringer Woud. Het hoogste punt van Thüringen is de in het Thüringer woud gelegen Großer Beerberg van 982 meter hoogte. In het zuidwesten heeft Thüringen haar aandeel in het vulkanische Rhöngebergte. Door het heuvelachtige westelijke grensgebied met Hessen slingert zich de rivier de Werra, de langste bronrivier van de Wezer.
Erfurt
In de buurt van ons parcours ligt Erfurt, de hoofdstad van de deelstaat Thüringen. Belangrijk om weten…
Erfurt was ook de uitvalsbasis van Topf und Söhne (foto volgende pagina), het bedrijf dat voor WOII gespecialiseerd was in stookinstallaties. Ze bouwden ook crematoriumovens. Tijdens WOII werden hier ook de crematoriumovens van concentratiekampen gebouwd voor de kampen Auschwitz-Birkenau en voor het nabijgelegen Buchenwald. Sedert 2011 is er in Erfurt een herdenkingsoord geopend dat de geschiedenis van de gebouwen en het bedrijf weergeeft.
Momenteel bouwt de firma gepantserde schuilkelders.
Tijdens WOII werden er 27 luchtaanvallen gepleegd op de stad, waarbij ongeveer 1600 mensen omkwamen. Talrijke gebouwen werden verwoest, maar de vernieling bleef beperkt tot ongeveer 17% van de woningen. De ruïne van de op 26 november 1944 verwoeste Barfüßerkirche staat er nog steeds.
Arnstadt: na 109 km – nog 43 km
Veel van de leden van de familie Bach hebben in Arnstadt gewerkt als musicus. Van 1703-1707 was Johann Sebastian Bach hier werkzaam als organist en cantor van de "Neue Kirche" die thans Bachkirche heet. Het orgel waarop hij speelde is nog vrijwel origineel; alleen de buitenvleugels werden er later op gezet. Het toetsenbord wordt tentoongesteld in het naast de kerk gelegen museum. Een standbeeld toont een recalcitrante jonge man, die Johann Sebastian Bach moet voorstellen. Bach had nogal eens conflicten in de vier jaar dat hij hier werkte.
De Liebfrauenkirche uit de 13e en 14e eeuw is romaans van opzet met gotische toevoegingen.
In het barokke slot Neue Palais uit 1732 bevindt zich het Schlossmuseum met een collectie poppen, poppenhuizen, interieurs en taferelen van vorstin Auguste Dorothea van Brunswijk-Wolfenbüttel. Zij bouwde de 82 scènes van de poppenstad Mon Plaisir in de periode 1697-1710. Daarnaast herbergt het een collectie over de componist Johann Sebastian Bach.
Watzdorf: na 140 km – nog 12 km
Burg Greifenstein is het stamslot van de vorsten van Schwarzburg. De legende wil dat een roofvogel zijn meester daartoe bewogen heeft deze burcht hoog boven Bad Blankenburg/Watzdorf te bouwen. Boven deze burcht zweven nog geregeld roofvogels. Valken en adelaars zetten tijdens roofvogelshows vandaag de ontstaansgeschiedenis van deze burcht kracht bij.
Bad Blankenburg: na 132 km – nog 10 km
Bad Blankenburg is een klein stadje van nog geen 7000 inwoners in de kreis Saalfeld-Rudolstadt. In Bad Blankenburg mondt de Rinne uit in de Schwarza. Tot 2007 was Bad Blankenburg een door de Duitse overheid erkend luchtkuuroord. De stad noemt zichzelf “Lavendelstad”.
In 1385 werd met de bouw van de stadskerk begonnen, maar afgebrand in 1744 af en weer opgebouwd vanaf 1749.
In 1840 opende Friedrich Fröbel in Bad Blankenburg de eerste kleuterschool in Duitsland. In datzelfde jaar begonnen ook de kuuractiviteiten. In 1911 kreeg Blankenburg van de toenmalige vorst van Schwarzburg-Rudolstadt het predicaat ‘Bad’, waarmee de erkenning officieel was.
Na WOII kwam de stad in de DDR te liggen.
Saalfeld (Saale): na 152 km
Saalfeld ligt in het schilderachtige dal van de Saale aan de rand van het leisteengebergte van Thüringen. Het is een van de oudste steden van de deelstaat en kan terugkijken op een geschiedenis van 1.100 jaar. De stad wordt ook wel de ‘Versteende kroniek van Thüringen’ genoemd. Deze bijnaam verraadt dat de stad van de Feeëngrotten bezoekers het nodige te bieden heeft. Er valt heel wat te ontdekken op een wandeling door het centrum. Met name het renaissancistische raadhuis, de kasteelruïne Hoher Schwarm, de vier stadstorens, de St. Johanneskerk en het stedelijke museum in het vroegere Franciscanerklooster verdienen vermelding.
De Johanneskerk is de protestantse stadskerk in Saalfeld aan de Saale in Thüringen. Het is de grootste hallenkerk van de deelstaat en staat op een heuvel in de binnenstad in de onmiddellijke nabijheid van het Marktplein (Martkplatz). De beide 64 meter hoge torens zijn in de verre omtrek zichtbaar.
De Abdij Saalfeld was in de middeleeuwen een belangrijke benedictijner abdij. De kloostergebouwen moesten in 1667 plaats maken voor een barokslot van de hertogen van Saksen-Altenburg.
Het raadhuis dateert uit de periode 1529-1537 en is een vroeg voorbeeld van de renaissancistische bouwstijl in Thüringen en Saksen. In het trappenhuis zijn het stadswapen met de vissen van de Saale en de el van Saalfeld te zien.
Het klooster werd gesticht in 1250 en is het enige omvangrijke en goed bewaard gebleven middeleeuwse kloostercomplex in Oost-Thüringen. De kerk met twee beuken werd gebouwd rond 1300. De kruisgangen en kapellen dateren van circa 1500. Sinds 1904 is er een museum gevestigd met een omvangrijke kunst- en cultuurhistorische collectie.
Het kasteel van de hertogen van Saksen-Saalfeldop werd van 1677 tot 1720 gebouwd op de plek waar ooit het Ottoonse paleis uit de 10e eeuw en een Benedictijnerklooster uit een latere periode stonden. Het complex bestaat uit drie vleugels en er is een rijk versierde barokke kapel in de noordelijke vleugel. Tegenwoordig zetelt er het hoofd van het district Saalfeld-Rudolstadt.
De Martinskapel van het vroegere ziekenhuis voor ernstig zieke en besmettelijke patiënten, vermoedelijk gebouwd rond 1264. Het bouwwerk werd voor het eerst in 1338 in schriftelijke bronnen vermeld. Het is een eenvoudig bouwwerk dat van groot cultuurhistorisch belang is.
Glück auf! Zo begroetten mijnwerkers elkaar vroeger. Met deze traditionele begroeting begint ook de rondleiding door de oude aluinleisteenmijn ‘Jeremias Glück’, tegenwoordig beter bekend als de Feeëngrotten. Tijdens een rondleiding door de ‘kleurrijkste grotten ter wereld’ (Guiness Book of Records) maken de bezoekers kennis met een fascinerende ondergrondse wereld. Zij ontdekken ook interessante dingen over het ontstaan van de grotten en over het werk en leven van de mijnwerkers.
Hotel TANNE, SaalstraBe 37, 07318 Saalfeld/Saale
Tel +49.3671.8260 Internet: www.hotelkaiserhof.de
email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
